Ebû Ümeyye el-Mahzûmî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) açıkça itiraf etmiş bir hırsız getirildi; yanında (çalınmış) bir eşya bulunmadı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Senin hırsızlık yaptığını sanmıyorum” buyurdu. (Adam): “Evet (çaldım)” dedi. (Peygamber) bunu ona iki veya üç defa tekrarladı. Sonra onun hakkında emir verdi; (eli) kesildi ve (tekrar) getirildi. (Peygamber): “Allah'tan bağışlanma dile ve O'na tövbe et” buyurdu. (Adam): “Allah'tan bağışlanma diler ve O'na tövbe ederim” dedi. (Peygamber) üç defa: “Allah'ım! Onun tövbesini kabul et” buyurdu.
Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu Amr b. Âsım, Hemmâm'dan, o da İshâk b. Abdullah'tan rivayet etti; (İshâk) “Ensâr'dan bir adam olan Ebû Ümeyye'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem)” dedi.
Sünen-i Ebû Dâvûd 4380, Kitap 40, Hadis 30