Kaçan Mâiz için: Onu bıraksaydınız ya! Belki tövbe ederdi, Allah da tövbesini kabul ederdi.

Nuaym b. Hezzâl şöyle anlattı:

Mâiz b. Mâlik, babamın himayesinde bir yetimdi. Mahalleden (kabileden) bir cariyeyle ilişkiye girdi. Babam ona: “Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) git ve yaptığını ona haber ver; belki senin için istiğfar eder” dedi. Bununla ancak onun için bir çıkış yolu olmasını umuyordu. (Mâiz) ona gelip: “Ey Allah'ın Resûlü! Ben zina ettim; bana Allah'ın Kitabı'nı (hükmünü) uygula” dedi. (Resûlullah) ondan yüz çevirdi. (Mâiz) tekrar gelip: “Ey Allah'ın Resûlü! Ben zina ettim; bana Allah'ın Kitabı'nı uygula” dedi. Nihayet bunu dört defa söyledi. (Resûlullah) (sallallahu aleyhi ve sellem): “Sen bunu dört defa söyledin. Kiminle?” buyurdu. “Filanca kadınla” dedi. “Onunla yattın mı?” buyurdu. “Evet” dedi. “Onunla ten tene geldin mi?” buyurdu. “Evet” dedi. “Onunla cinsel ilişkiye girdin mi?” buyurdu. “Evet” dedi. (Nuaym) dedi ki: (Resûlullah) onun recmedilmesini emretti. Harre'ye çıkarıldı. Recmedilince taşların acısını duyup dayanamadı ve koşarak kaçtı. Arkadaşları (ona yetişmekten) âciz kalmışken Abdullah b. Üneys ona rastladı; ona bir devenin incik kemiğini fırlatıp attı ve onu öldürdü. Sonra Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip bunu ona anlattı. (Peygamber): “Onu bıraksaydınız ya! Belki tövbe ederdi, Allah da tövbesini kabul ederdi” buyurdu.