Peygamber'e kısas gerektiren bir dava getirildiğinde mutlaka affı emrederdi.

Kaynak
Sünen-i Ebû Dâvûd 4497, Kitap 41, Hadis 4
Sahih
Türkçe meal

Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) içinde kısas bulunan bir şey arz edildiğinde, onda mutlaka affı emrettiğini gördüm (başka türlüsünü görmedim).

Sünen-i Ebû Dâvûd 4497, Kitap 41, Hadis 4

Arapça metin
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ مَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رُفِعَ إِلَيْهِ شَىْءٌ فِيهِ قِصَاصٌ إِلاَّ أَمَرَ فِيهِ بِالْعَفْوِ .

Hata bildir

Sünen-i Ebû Dâvûd 4497 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü