Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Hüzeyl'den iki kadın birbiriyle dövüştü. Biri diğerine bir taş atıp onu öldürdü. (Yakınları) davayı Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) getirdiler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun ceninin diyetinin bir gurre, yani bir köle veya cariye olduğuna hükmetti; kadının diyetini de (öldüren kadının) âkılesine yükledi ve ona (öldürülen kadına) çocuklarını ve onlarla birlikte olanları vâris kıldı. Hamel b. Mâlik b. en-Nâbiğa el-Hüzelî: “Ey Allah'ın Resûlü! İçmemiş, yememiş, konuşmamış ve (doğarken) ses çıkarmamış birinin diyetini nasıl öderim? Böylesinin kanı heder olur” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bu ancak kâhinlerin kardeşlerindendir” buyurdu. (Bunu), yaptığı seci'den dolayı (söyledi).
Sünen-i Ebû Dâvûd 4576, Kitap 41, Hadis 83