Muâz b. Cebel: Hakîmin sapmasından sakının; hakkı işittiğinizde alın, hakkın üzerinde nur vardır.

Yezîd b. Umeyre şöyle anlattı:

(Muâz b. Cebel) zikir (öğüt) için bir meclise oturduğunda mutlaka: “Allah, adaletle hükmeden bir hakemdir; şüpheye düşenler helâk oldu” derdi. Bir gün Muâz b. Cebel şöyle dedi: “Sizin ilerinizde fitneler vardır; o fitnelerde mal çoğalır, Kur'ân da açılır (yaygınlaşır); öyle ki onu mü'min de münafık da, erkek de kadın da, küçük de büyük de, köle de hür de alır. Derken birinin şöyle demesi yakındır: ‘İnsanlara ne oluyor ki bana uymuyorlar? Ben Kur'ân'ı okudum. Ben onlara ondan başka bir şey (bid'at) çıkarmadıkça onlar bana uyacak değiller.’ Uydurulan şeyden sakının; çünkü uydurulan şey sapıklıktır. Sizi hakîmin (âlimin) sapmasından da sakındırırım; zira şeytan bazen sapıklık sözünü hakîmin diliyle söyler, münafık da bazen hak sözü söyler.” (Yezîd) dedi ki: Muâz'a: “Allah sana rahmet etsin, hakîmin bazen sapıklık sözü söyleyeceğini, münafığın da bazen hak sözü söyleyeceğini ben nereden bileyim?” dedim. Şöyle dedi: “Evet (bilirsin): Hakîmin sözlerinden, hakkında ‘Bu da ne?’ denen meşhur (göze batan) sözlerden kaçın. Bu, seni ondan döndürmesin; çünkü belki o (sözünden) döner. Hakkı işittiğinde onu al; çünkü hakkın üzerinde bir nur vardır.”

Ebû Dâvûd dedi ki: Ma'mer, Zührî'den bu hadiste “lâ yüsniyenneke” (seni döndürmesin) yerine “lâ yün'iyenneke” (seni uzaklaştırmasın) dedi. Sâlih b. Keysân da Zührî'den bu hadiste “el-müşteherât” (meşhur sözler) yerine “el-müşebbehât” (şüpheli sözler) dedi ve Ukayl'in dediği gibi “lâ yüsniyenneke” dedi. İbn İshâk da Zührî'den (rivayetinde) şöyle dedi: “(Muâz) dedi ki: Evet, hakîmin sözünden, ‘Bu sözle ne kastetti?’ diyeceğin kadar sana karışık gelen şeyden (kaçın).”