Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bir gün hutbe okurken mescidin kıble (duvarın)da bir balgam gördü; insanlara öfkelendi, sonra onu kazıdı. -(Râvi) dedi ki: Zannedersem şöyle de dedi:- Zağferan istedi ve onunla (o yeri) sıvadı. Ve şöyle buyurdu: “Biriniz namaz kıldığında Allah onun yüzünün karşısındadır; öyleyse önüne tükürmesin.”
Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu İsmâîl ve Abdülvâris, Eyyûb'dan, o Nâfi'den; Mâlik, Ubeydullah ve Mûsâ b. Ukbe de Nâfi'den, Hammâd'ın rivayeti gibi rivayet ettiler; ancak zağferanı zikretmediler. Ma'mer de bunu Eyyûb'dan rivayet etti ve zağferanı (rivayette) zikretti. Yahyâ b. Süleym ise Ubeydullah'tan, o da Nâfi'den (zağferan yerine) halûk (bir tür güzel koku) zikretti.
Sünen-i Ebû Dâvûd 479, Kitap 2, Hadis 89