Osman b. Affân (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: “Kim üç defa ‘Bismillâhillezî lâ yedurru mea'smihî şey'ün fi'l-ardı ve lâ fi's-semâi ve hüve's-semîu'l-alîm (İsmiyle birlikte yerde ve gökte hiçbir şeyin zarar veremediği Allah'ın adıyla; o, işitendir, bilendir)’ derse, sabaha kadar ona ansızın bir bela isabet etmez. Kim de bunu sabaha erdiğinde üç defa söylerse, akşama kadar ona ansızın bir bela isabet etmez.”
(Râvi) dedi ki: (Sonra) Ebân b. Osman'a felç isabet etti. Ondan hadisi işiten adam ona bakmaya başladı. (Ebân) ona: “Neden bana bakıyorsun? Vallahi ne ben Osman'a karşı yalan söyledim ne de Osman Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) karşı yalan söyledi. Fakat bana o (felç) isabet ettiği gün öfkelendim de onu söylemeyi unuttum” dedi.
Sünen-i Ebû Dâvûd 5088, Kitap 43, Hadis 316