Sa'd b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Kulaklarım işitti, kalbim de Muhammed'den (aleyhisselâm) belledi; şöyle buyurdu: “Kim, babası olmadığını bile bile babasından başkasına nispet iddia ederse, cennet ona haramdır.” (Ebû Osman) dedi ki: Sonra Ebû Bekre'ye rastladım ve bunu ona anlattım. O da: “Kulaklarım işitti, kalbim de Muhammed'den (sallallahu aleyhi ve sellem) belledi” dedi. Âsım dedi ki: “Ey Ebû Osman! Sana iki adam şahitlik etti; ne (büyük) iki adam!” dedim. Şöyle dedi: “Onlardan biri, Allah yolunda -veya İslâm'da- ilk ok atan kimsedir” -yani Sa'd b. Mâlik'i (kastediyordu)- “Diğeri de Tâif'ten yirmi küsur adamla yaya olarak gelendir.” Ve (onun) bir faziletini zikretti.
Ebû Ali dedi ki: Ebû Dâvûd'u şöyle derken işittim: Nüfeylî bu hadisi rivayet ettiğinde: “Vallahi bu bana baldan daha tatlıdır” dedi; yani (senetteki) “bize rivayet etti” ve “bana rivayet etti” sözlerini (kastediyordu).
Ebû Ali dedi ki: Ebû Dâvûd'u şöyle derken işittim: Ahmed'i şöyle derken işittim: “Kûfelilerin hadisinin nuru yoktur.” (Ahmed) dedi ki: “Basralılar gibisini de görmedim; onlar onu (hadisi) Şu'be'den öğrenmişlerdi.”
Sünen-i Ebû Dâvûd 5113, Kitap 43, Hadis 341