İhtiyaçları kalmayıncaya kadar onlara hizmet etsin; ihtiyaçları kalmayınca onu azat etsinler.

Muâviye b. Süveyd b. Mukarrin şöyle anlattı:

Bizim bir azatlımıza tokat attım. Babam onu ve beni çağırdı ve (ona): “Ondan kısas al!” dedi. (Sonra şöyle dedi:) Biz Mukarrin oğulları topluluğu, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında yedi kişiydik ve bir hizmetçiden başka (hizmetçimiz) yoktu. Bizden bir adam ona tokat attı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Onu azat edin” buyurdu. “Bizim ondan başka hizmetçimiz yok” dediler. “Öyleyse ihtiyaçları kalmayıncaya kadar onlara hizmet etsin; ihtiyaçları kalmayınca da onu azat etsinler” buyurdu.