Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
-(İkrime) dedi ki: Zannederim (İbn Abbâs bunu) Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) (rivayet etti)- Şöyle buyurdu: “Biriniz sütresiz olarak namaz kıldığında, onun namazını köpek, eşek, domuz, Yahudi, Mecûsî ve kadın keser. Bunlar onun önünden bir taş atımı (mesafeden) geçtiklerinde (namazı) ona yeter.”
Ebû Dâvûd dedi ki: Bu hadis hakkında içimde bir şey var. Onu İbrâhîm ve başkasıyla müzakere ederdim; onu Hişâm'dan getiren kimseyi görmedim, (kimse) onu bilmiyor. Onu Hişâm'dan rivayet eden kimseyi de görmedim. Vehmin (hatanın), İbn Ebû Semîne'den -yani Benî Hâşim'in mevlâsı Muhammed b. İsmâil el-Basrî'den- kaynaklandığını sanıyorum. Bunda münker olan, Mecûsî'nin zikri ve “bir taş atımı (mesafeden)” ifadesidir; domuzun zikri de (öyledir), onda da nekâret (garabet) vardır.
Ebû Dâvûd dedi ki: Bu hadisi ancak Muhammed b. İsmâil'den işittim. Onun vehme düştüğünü sanıyorum; çünkü bize ezberinden rivayet ederdi.
Sünen-i Ebû Dâvûd 704, Kitap 2, Hadis 314