Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir adam soluk soluğa namaza geldi ve “Allahu ekber, el-hamdü lillâhi hamden kesîran tayyiben mübâreken fîh (Allah en büyüktür; çok, temiz ve bereketli hamd Allah'adır)” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) namazını bitirince: “Bu sözleri söyleyen hanginizdir? Çünkü o sakıncalı bir şey söylemedi” buyurdu. Adam: “Benim, ey Allah'ın Resûlü! Soluk soluğa geldim ve onları söyledim” dedi. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Andolsun, on iki meleğin hangisi onu (yukarı) kaldıracak diye onlara koşuştuklarını gördüm.”
Humeyd bunda (şunu) ekledi: “Biriniz (namaza) geldiğinde, (normalde) yürüdüğü gibi yürüsün; yetiştiğini kılsın, kaçırdığını da kaza etsin.”
Sünen-i Ebû Dâvûd 763, Kitap 2, Hadis 373