Huzeyfe (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
(Huzeyfe), Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) geceleyin namaz kılarken gördü. (Resûlullah) üç kere “Allâhu ekber” der, (sonra) “Zü'l-melekûti ve'l-ceberûti ve'l-kibriyâi ve'l-azameh (Mülk, kudret, büyüklük ve azamet sahibi)” derdi. Sonra (namaza) başladı ve Bakara'yı okudu. Sonra rükû etti; rükûu kıyamına yakındı. Rükûunda “Sübhâne rabbiye'l-azîm, sübhâne rabbiye'l-azîm” diyordu. Sonra başını rükûdan kaldırdı; (bu) kıyamı rükûuna yakındı; “Li-rabbiye'l-hamd (Hamd Rabbime mahsustur)” diyordu. Sonra secde etti; secdesi kıyamına yakındı; secdesinde “Sübhâne rabbiye'l-a'lâ” diyordu. Sonra başını secdeden kaldırdı; iki secde arasında secdesine yakın (bir süre) oturuyor ve “Rabbiğfir lî, rabbiğfir lî (Rabbim beni bağışla, Rabbim beni bağışla)” diyordu. (Böylece) dört rekât kıldı; bunlarda Bakara, Âl-i İmrân, Nisâ ve Mâide'yi ya da En'âm'ı okudu. Şu'be (bunda) şüphe etti.
Sünen-i Ebû Dâvûd 874, Kitap 2, Hadis 484