Abdullah b. Selâm (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) otururken şöyle dedim: “Biz Allah'ın kitabında, cuma gününde öyle bir saat bulunduğunu görüyoruz ki, mümin bir kul namaz kılarken o saate denk gelir de o saatte Allah'tan bir şey isterse, Allah onun ihtiyacını mutlaka giderir.”
Abdullah şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bana: “Ya da saatin bir kısmı” diye işaret etti. Ben de: “Doğru söyledin, ya da saatin bir kısmı” dedim. “Hangi saattir o?” dedim. “O, gündüz saatlerinin son saatidir” buyurdu. “O, namaz saati değil ki!” dedim. Şöyle buyurdu: “Bilakis! Mümin kul namaz kılıp sonra kendisini yalnızca namaz(ı beklemek) alıkoyarak oturduğunda, o namazdadır.”
Sünen-i İbn Mâce 1139, Kitap 5, Hadis 337