Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Safvân b. el-Muattal, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) sordu: “Ey Allah'ın Resûlü! Sana, senin bildiğin, benim ise bilmediğim bir şeyi soracağım.” (Resûlullah): “Nedir o?” buyurdu. (Safvân): “Gece ve gündüz saatleri içinde namaz kılmanın mekruh olduğu bir vakit var mı?” dedi. Şöyle buyurdu: “Evet. Sabah namazını kıldığında güneş doğuncaya kadar namazı bırak; çünkü güneş şeytanın iki boynuzuyla doğar. Sonra (namaz) kıl; çünkü namaz (meleklerin) huzurunda kılınır ve kabul edilir. Bu, güneş başının üzerinde mızrak gibi dikilinceye kadardır. Başının üzerinde mızrak gibi dikildiğinde namazı bırak; çünkü o vakitte cehennem kızıştırılır ve kapıları açılır. Güneş sağ kaşının hizasından kayıncaya kadar (bırak). Zevale erince artık namaz, ikindiyi kılıncaya kadar (meleklerin) huzurunda kılınır ve kabul edilir. Sonra güneş batıncaya kadar namazı bırak.”
Sünen-i İbn Mâce 1252, Kitap 5, Hadis 450