Ebû Zer (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte Ramazan orucunu tuttuk. (Ayın) yedi gecesi kalıncaya kadar bize hiçbir gece namazı kıldırmadı. Yedinci gece (kalınca) gecenin yaklaşık üçte biri geçinceye kadar bize namaz kıldırdı. Sonra onu takip eden altıncı gece oldu, o gece namaz kıldırmadı. Onu takip eden beşinci gece olunca gecenin yaklaşık yarısı geçinceye kadar bize namaz kıldırdı. Ben: “Ey Allah'ın Resûlü! Keşke bu gecemizin geri kalanında da bize nafile kıldırsaydın” dedim. Şöyle buyurdu: “Kim imamla birlikte, o (namazdan) ayrılıncaya kadar namaz kılarsa, bu ona bütün bir geceyi namazla geçirmeye denk sayılır.” Sonra onu takip eden dördüncü gece oldu, o gece namaz kıldırmadı. Onu takip eden üçüncü gece olunca hanımlarını ve ailesini topladı, insanlar da toplandı. (Ebû Zer) dedi ki: Bize, felâhı kaçırmaktan korkacağımız vakte kadar namaz kıldırdı. “Felâh nedir?” denildi. “Sahurdur” dedi. (Ebû Zer) dedi ki: Sonra ayın geri kalanında bize hiç namaz kıldırmadı.
Sünen-i İbn Mâce 1327, Kitap 5, Hadis 525