Avf b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) Ensâr'dan bir adamın cenaze namazını kıldığına şahit oldum; onun şöyle dediğini işittim: “Allâhümme salli aleyhi ve'ğfir lehû ve'rhamhü ve âfihî ve'fu anhü ve'ğsilhü bi-mâin ve selcin ve beradin ve nakkıhî mine'z-zünûbi ve'l-hatâyâ kemâ yünakka's-sevbü'l-ebyadu mine'd-denes, ve ebdilhü bi-dârihî dâran hayran min dârihî ve ehlen hayran min ehlihî, ve kıhî fitnete'l-kabri ve azâbe'n-nâr (Allahım! Ona rahmet et, onu bağışla, ona merhamet et, ona afiyet ver ve onu affet. Onu su, kar ve dolu ile yıka. Beyaz elbisenin kirden temizlendiği gibi onu günahlardan ve hatalardan temizle. Ona yurdunun yerine yurdundan daha hayırlı bir yurt, ailesinden daha hayırlı bir aile ver. Onu kabir fitnesinden ve ateş azabından koru).”
Avf dedi ki: O durduğum yerde, o adamın yerinde olmayı temenni ettiğimi hatırlıyorum.
Sünen-i İbn Mâce 1500, Kitap 6, Hadis 68