Resûlullah yanında yiyecek bulamayınca ben oruçluyum der ve nafile orucuna devam ederdi.

Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yanıma girer ve: “Yanınızda (yiyecek) bir şey var mı?” derdi. Biz: “Hayır” derdik. O da: “Ben oruçluyum” derdi ve orucuna devam ederdi. Sonra bize bir şey hediye edilir, o da orucunu açardı. Âişe dedi ki: Bazen oruç tutar, (sonra) orucunu açardı. (Mücâhid dedi ki:) Ben: “Bu nasıl olur?” dedim. Âişe dedi ki: “Bunun misali, sadaka (vermek) için çıkıp onun bir kısmını veren, bir kısmını da elinde tutan kimsenin misali gibidir.”