Fâtıma bint Kays (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bana: “(İddetin bitip evlenmen) helâl olunca bana haber ver” buyurdu. Ben de ona haber verdim. Muâviye, Ebü'l-Cehm b. Suhayr ve Üsâme b. Zeyd ona (Fâtıma'ya) evlenme teklif ettiler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Muâviye'ye gelince, o malı olmayan fakir bir adamdır. Ebü'l-Cehm'e gelince, o kadınları çok döven bir adamdır. Fakat Üsâme (ile evlen).” Fâtıma eliyle şöyle (beğenmediğini gösteren bir işaret) yaparak: “Üsâme mi, Üsâme mi?” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Allah'a ve Resûlü'ne itaat senin için daha hayırlıdır” buyurdu. (Fâtıma) dedi ki: Ben de onunla evlendim ve (evliliğim yüzünden başkalarınca) imrenilir oldum.
Sünen-i İbn Mâce 1869, Kitap 9, Hadis 25