Aç iken onu doyurmadın, bilmezken de ona öğretmedin.

Benî Gubar'dan Abbâd b. Şurahbîl (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Bize bir kıtlık yılı isabet etti. Medine'ye geldim, bahçelerinden birine girdim. Başak alıp ovaladım, (bir kısmını) yedim ve (bir kısmını da) elbiseme (kisâ) koydum. Bahçenin sahibi gelip beni dövdü ve elbisemi aldı. Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip durumu haber verdim. O adama: “Aç –ya da açlıktan bitkin– iken onu doyurmadın, bilmezken de ona öğretmedin” buyurdu. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ona emretti, o da elbisesini geri verdi. (Peygamber) ona bir vesk ya da yarım vesk yiyecek verilmesini emretti.