İbn Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında bir adam, kendisine on dinar borcu olan borçlusunun peşini bırakmadı. (Borçlu): “Sana verecek hiçbir şeyim yok” dedi. (Alacaklı): “Hayır, vallahi borcumu ödeyinceye ya da bana bir kefil getirinceye kadar senden ayrılmam” dedi ve onu Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) sürükleyip getirdi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Ondan ne kadar süre istiyorsun?” buyurdu. “Bir ay” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Öyleyse ona ben kefil oluyorum” buyurdu. (Borçlu), Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) belirttiği vakitte (borcu) getirdi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Bunu nereden elde ettin?” diye sordu. “Bir madenden” dedi. (Peygamber): “Onda hayır yoktur” buyurdu ve borcu onun yerine kendisi ödedi.
Sünen-i İbn Mâce 2406, Kitap 15, Hadis 17