Kim bütün kaygılarını tek bir kaygı, âhiret kaygısı yaparsa Allah ona dünya kaygısında yeter.

Abdullah b. Mes'ûd (radıyallahu anh) şöyle dedi:

İlim ehli ilmi korusalar ve onu ehline verselerdi, onunla zamanlarının insanlarına efendi olurlardı. Fakat onlar, dünyalıklarından bir şey elde etmek için ilmi dünya ehline harcadılar; bu yüzden onların gözünde değersiz düştüler. Peygamberinizi (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: “Kim bütün kaygılarını tek bir kaygı, âhiret kaygısı yaparsa Allah ona dünya kaygısında yeter. Kimi de dünya hâllerindeki kaygılar dağıtıp perişan ederse, Allah onun dünyanın hangi vadisinde helak olduğuna aldırmaz.”

Ebü'l-Hasan (el-Kattân) dedi ki: Bize Hâzim b. Yahyâ rivayet etti; (dedi ki:) Bize Ebû Bekir b. Ebû Şeybe ve Muhammed b. Abdullah b. Numeyr rivayet ettiler; (dediler ki:) Bize İbn Numeyr, Muâviye en-Nasrî'den –ki güvenilir biriydi– rivayet etti; sonra hadisi kendi isnadıyla benzer şekilde zikretti.