Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Enes'in halası Rubeyyi', bir cariyenin ön dişini kırdı. (Rubeyyi'in yakınları) af istediler; (cariyenin yakınları) kabul etmediler. Onlara erş (yara tazminatı) teklif edildi; yine kabul etmediler. Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldiler; o da kısası emretti. Bunun üzerine Enes b. Nadr: “Ey Allah'ın Resûlü! Rubeyyi'in ön dişi mi kırılacak? Seni hak ile gönderene yemin ederim ki (onun dişi) kırılmayacak!” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ey Enes! Allah'ın kitabı(nın hükmü) kısastır” buyurdu. (Enes) dedi ki: Bunun üzerine kavim razı oldu ve affetti. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) de şöyle buyurdu: “Allah'ın kulları arasında öyleleri vardır ki, Allah üzerine yemin etse, (Allah) onun yeminini yerine getirir.”
Sünen-i İbn Mâce 2649, Kitap 21, Hadis 35