Bölüm 21

Diyetler (Kan Bedelleri)

80 hadis No 2615 - 2694
كتاب الديات

Hadisler

2615 Kıyamet günü insanlar arasında ilk hüküm verilecek şey kan davalarıdır. Abdullah b. Mes'ûd Bab 1Haksız yere bir Müslümanı öldürmenin ağırlığı 2616 Haksız yere öldürülen her canın kanından bir pay Âdem'in ilk oğluna yazılır; çünkü öldürmeyi ilk başlatan odur. Abdullah b. Mes'ûd Bab 1Haksız yere bir Müslümanı öldürmenin ağırlığı 2617 Kıyamet günü insanlar arasında ilk görülecek dava kan davasıdır. Abdullah b. Mes'ûd Bab 1Haksız yere bir Müslümanı öldürmenin ağırlığı 2618 Kim Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmadan ve haram bir kana bulaşmadan kavuşursa cennete girer. Ukbe b. Âmir el-Cühenî Bab 1Haksız yere bir Müslümanı öldürmenin ağırlığı 2619 Dünyanın yok olması, Allah katında bir müminin haksız yere öldürülmesinden daha önemsizdir. Berâ b. Âzib Bab 1Haksız yere bir Müslümanı öldürmenin ağırlığı 2620 Bir müminin öldürülmesine yarım sözle yardım eden, alnında Allah'ın rahmetinden ümit kesmiş yazılı olarak Allah'a kavuşur. Ebû Hüreyre Bab 1Haksız yere bir Müslümanı öldürmenin ağırlığı 2621 Kıyamet günü maktul katilinin başına yapışmış hâlde gelir ve: Rabbim, şuna sor, beni niçin öldürdü, der. Sâlim b. Ebü'l-Ca'd şöyle anlattı: Bab 2Bir mümini öldürenin tövbesi kabul olur mu? 2622 Yüz kişiyi öldüren adam tövbe ederek salih kasabaya yöneldi; yolda öldü ve rahmet melekleri: O tövbe ederek çıktı, dediler. Ebû Saîd el-Hudrî Bab 2Bir mümini öldürenin tövbesi kabul olur mu? 2623 Öldürme ya da yaralamaya uğrayan kimse kısas, af ya da diyet alma arasında serbesttir; dördüncüsünü isterse engel olun. Ebû Şüreyh el-Huzâî Bab 3Yakını öldürülen kimse üç şeyden birini seçmekte serbesttir 2624 Yakını öldürülen kimse iki seçenekten hayırlı olanını seçer: Ya kısas olarak öldürür ya da diyet alır. Ebû Hüreyre Bab 3Yakını öldürülen kimse üç şeyden birini seçmekte serbesttir 2625 Huneyn'de Peygamber kısas isteyenlere diyetin ellisini seferde, ellisini dönüşte vermeyi önerdi; onlar da diyeti kabul ettiler. Zeyd b. Dumeyre şöyle anlattı: Bab 4Kasten öldürülen kimsenin velilerinin diyete razı olması 2626 Kasten öldüren maktulün velilerine teslim edilir; dilerlerse kısas olarak öldürür, dilerlerse diyeti alırlar. Amr b. Şuayb'ın dedesi Bab 4Kasten öldürülen kimsenin velilerinin diyete razı olması 2627 Kasta benzer hata ile kamçı ve sopayla öldürülenin diyeti, kırkı gebe olmak üzere yüz devedir. Abdullah b. Amr Bab 5Şibh-i amd diyetinin ağırlaştırılmış olması 2628 Cahiliye döneminden kalan her övünç vesilesi ve her kan davası şu iki ayağımın altındadır. İbn Ömer Bab 5Şibh-i amd diyetinin ağırlaştırılmış olması 2629 Peygamber diyeti on iki bin dirhem olarak belirledi. İbn Abbâs Bab 6Hata diyeti 2630 Hata ile öldürülenin diyeti otuz bint-i mahâz, otuz bint-i lebûn, otuz hıkka ve on ibn-i lebûn devedir. Amr b. Şuayb'ın dedesi Bab 6Hata diyeti 2631 Hata ile öldürmenin diyeti yirmişer hıkka, cezea, bint-i mahâz, bint-i lebûn ve ibn-i mahâz devedir. Abdullah b. Mes'ûd Bab 6Hata diyeti 2632 Peygamber diyeti on iki bin dirhem kıldı; Allah ve Resûlünün onları zengin kılması diyet almalarıyla oldu. İbn Abbâs Bab 6Hata diyeti 2633 Resûlullah diyetin âkıle tarafından ödenmesine hükmetti. Mugîre b. Şu'be Bab 7Diyet âkıleye aittir, âkılesi yoksa beytülmâlden ödenir 2634 Dayı, mirasçısı olmayanın mirasçısıdır; onun adına diyet öder ve ona mirasçı olur. Mikdâm eş-Şâmî Bab 7Diyet âkıleye aittir, âkılesi yoksa beytülmâlden ödenir 2635 Kasten öldürmenin cezası kısastır; kısasa engel olana Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların laneti olsun. İbn Abbâs Bab 8Maktulün velisini kısastan ya da diyetten alıkoyan kimse 2636 Kolu eklem dışından kesilen adama Peygamber kısas değil diyet hükmetti: Diyeti al, Allah onu sana mübarek kılsın. Nimrân b. Câriye'nin babası Bab 9Kısas gerekmeyen durumlar 2637 Me'mûme, câife ve münakkıle yaralarında kısas yoktur. Abbâs b. Abdülmuttalib Bab 9Kısas gerekmeyen durumlar 2638 Ebû Cehm'in başını yardığı adamın yakınları kısas istedi; Peygamber bedeli artırarak onları razı etti. Âişe Bab 10Yaralayanın kısasa karşılık fidye vermesi 2639 Resûlullah cenin için gurre, yani bir köle ya da cariye verilmesine hükmetti. Ebû Hüreyre Bab 11Ceninin diyeti (gurre) 2640 Ömer düşük hakkında istişare etti; Mugîre ile Muhammed b. Mesleme Peygamber'in gurre ile hükmettiğine şahitlik etti. Misver b. Mahreme Bab 11Ceninin diyeti (gurre) 2641 Resûlullah cenin için bir gurre verilmesine ve öldüren kadının kısas olarak öldürülmesine hükmetti. İbn Abbâs, Ömer b. el-Hattâb'dan Bab 11Ceninin diyeti (gurre) 2642 Peygamber, Eşyem ed-Dıbâbî'nin hanımını kocasının diyetine mirasçı kıldı. Saîd b. el-Müseyyeb şöyle anlattı: Bab 12Diyetten miras 2643 Peygamber, Hamel b. Mâlik'in diğer hanımının öldürdüğü hanımından mirasını almasına hükmetti. Ubâde b. Sâmit Bab 12Diyetten miras 2644 Kitap ehlinin diyeti Müslümanların diyetinin yarısıdır. Amr b. Şuayb'ın dedesi Bab 13Kâfirin diyeti 2645 Ebû Hüreyre'nin diğer rivayeti: Katil mirasçı olamaz. Ebû Hüreyre Bab 14Katil mirasçı olamaz 2646 Ömer, oğlunu öldüren babadan yüz deve aldı ve dedi: Katile miras yoktur. Amr b. Şuayb şöyle anlattı: Bab 14Katil mirasçı olamaz 2647 Kadının diyetini asabesi öder; kadın öldürülürse diyeti mirasçılarına aittir. Amr b. Şuayb'ın dedesi Bab 15Kadının diyeti asabesine, mirası çocuğuna aittir 2648 Diyeti öldüren kadının âkılesi öder; öldürülen kadının mirası kocasına ve çocuğuna aittir. Câbir Bab 15Kadının diyeti asabesine, mirası çocuğuna aittir 2649 Allah'ın kulları arasında öyleleri vardır ki, Allah üzerine yemin etse Allah onun yeminini yerine getirir. Enes b. Mâlik Bab 16Dişte kısas 2650 Dişler eşittir; ön diş ile azı dişi eşittir. İbn Abbâs Bab 17Dişlerin diyeti 2651 Peygamber diş için beş deve diyete hükmetti. İbn Abbâs Bab 17Dişlerin diyeti 2652 Serçe parmağı ile başparmağı diyette eşittir. İbn Abbâs Bab 18Parmakların diyeti 2653 Parmakların hepsi eşittir; her birinde onar deve vardır. Amr b. Şuayb'ın dedesi Bab 18Parmakların diyeti 2654 Parmaklar diyette eşittir. Ebû Mûsâ el-Eş'arî Bab 18Parmakların diyeti 2655 Mûdıha türü yaralarda beşer deve diyet vardır. Amr b. Şuayb'ın dedesi Bab 19Mûdıha (kemiği açığa çıkaran yara) 2656 Biriniz kardeşini aygır gibi ısırıyor, sonra gelip diyet istiyor; onun için diyet yoktur. Ya'lâ ve Seleme b. Ümeyye Bab 20Bir adamı ısırıp adamın elini çekmesiyle ön dişleri düşen kimse 2657 Isırılan kişi elini çekince ısıranın dişi düşerse diyet gerekmez. İmrân b. Husayn Bab 20Bir adamı ısırıp adamın elini çekmesiyle ön dişleri düşen kimse 2658 Hz. Ali'nin sayfasında diyetler ve Müslümanın kâfire karşılık öldürülmeyeceği hükmü vardır. Ebû Cuhayfe Bab 21Kâfire karşılık Müslüman öldürülmez 2659 Müslüman, kâfire karşılık öldürülmez. Amr b. Şuayb'ın dedesi Bab 21Kâfire karşılık Müslüman öldürülmez 2660 Mü'min kâfire karşılık öldürülmez; ahid sahibi de ahdi süresince öldürülmez. İbn Abbâs Bab 21Kâfire karşılık Müslüman öldürülmez 2661 Çocuğa karşılık baba kısas olarak öldürülmez. İbn Abbâs Bab 22Baba çocuğuna karşılık öldürülmez 2662 Baba, çocuğuna karşılık öldürülmez. Ömer b. el-Hattâb Bab 22Baba çocuğuna karşılık öldürülmez 2663 Kim kölesini öldürürse biz de onu öldürürüz; kim onun burnunu keserse biz de onunkini keseriz. Semure b. Cündeb Bab 23Hür kimse köleye karşılık öldürülür mü? 2664 Kölesini kasten öldüren adama Resûlullah yüz sopa vurdu, onu bir yıl sürgün etti ve payını sildi. Ali ile Amr b. Şuayb'ın dedesi Bab 23Hür kimse köleye karşılık öldürülür mü? 2665 Kadının başını iki taş arasında ezen Yahudinin başı da iki taş arasında ezildi. Enes b. Mâlik Bab 24Katile, öldürdüğü şekilde kısas uygulanır 2666 Gümüş süsleri için bir kızı öldüren Yahudi, iki taş arasında öldürüldü. Enes b. Mâlik Bab 24Katile, öldürdüğü şekilde kısas uygulanır 2667 Kısas ancak kılıçla olur. Nu'mân b. Beşîr Bab 25Kısas ancak kılıçla olur 2668 Kısas ancak kılıçla olur (Ebû Bekre rivayeti). Ebû Bekre Bab 25Kısas ancak kılıçla olur 2669 Suç işleyen ancak kendi aleyhine suç işler; babanın suçu çocuğuna, çocuğun suçu babasına yüklenmez. Amr b. el-Ahvas Bab 26Kimse başkasının suçundan sorumlu tutulmaz 2670 Dikkat edin! Annenin suçu çocuğa yüklenmez. Târık el-Muhâribî Bab 26Kimse başkasının suçundan sorumlu tutulmaz 2671 Babanın suçu oğluna, oğlun suçu babasına yüklenmez. Haşhâş el-Anberî Bab 26Kimse başkasının suçundan sorumlu tutulmaz 2672 Hiçbir kimsenin suçu bir başkasına yüklenmez. Üsâme b. Şerîk Bab 26Kimse başkasının suçundan sorumlu tutulmaz 2673 Hayvanın yaralaması, maden ve kuyu (kazaları) hederdir. Ebû Hüreyre Bab 27Cübâr (tazmin gerektirmeyen zararlar) 2674 Hayvanın yaralaması hederdir; maden de hederdir. Kesîr b. Abdullah'ın dedesi Bab 27Cübâr (tazmin gerektirmeyen zararlar) 2675 Resûlullah madenin, kuyunun ve hayvanın yaralamasının heder olduğuna hükmetti. Ubâde b. Sâmit Bab 27Cübâr (tazmin gerektirmeyen zararlar) 2676 Ateş hederdir, kuyu hederdir. Ebû Hüreyre Bab 27Cübâr (tazmin gerektirmeyen zararlar) 2677 Kasâme: Resûlullah, Hayber'de öldürülen Abdullah b. Sehl'in diyetini kendi yanından ödedi. Sehl b. Ebû Hasme, kavminin ileri gelenlerinden bazı kişilerden Bab 28Kasâme 2678 Görmediğimiz şeye nasıl yemin ederiz dediler; Resûlullah diyeti kendi yanından ödedi. Amr b. Şuayb'ın dedesi Bab 28Kasâme 2679 Peygamber, hadım edilen köleyi uğradığı müsle sebebiyle azat etti. Seleme b. Ravh b. Zinbâ'ın dedesi Bab 29Kölesinin uzuvlarını kesen kimsenin kölesi hür olur 2680 Efendisi tarafından uzvu kesilen köleye Resûlullah: Git, sen hürsün, buyurdu. Amr b. Şuayb'ın dedesi Bab 29Kölesinin uzuvlarını kesen kimsenin kölesi hür olur 2681 Öldürme biçimi bakımından insanların en ölçülü olanlarından biri iman ehlidir. Abdullah Bab 30Öldürmede insanların en ölçülüsü iman ehlidir 2682 Öldürme biçimi bakımından insanların en ölçülüsü iman ehlidir. Abdullah b. Mes'ûd Bab 30Öldürmede insanların en ölçülüsü iman ehlidir 2683 Müslümanların kanları birbirine denktir; onlar başkalarına karşı tek bir eldir. İbn Abbâs Bab 31Müslümanların kanları birbirine denktir 2684 Müslümanlar başkalarına karşı tek bir eldir; kanları da birbirine denktir. Ma'kıl b. Yesâr Bab 31Müslümanların kanları birbirine denktir 2685 Müslümanlar adına en aşağıda olanları da eman verebilir; kanları birbirine denktir. Amr b. Şuayb'ın dedesi Bab 31Müslümanların kanları birbirine denktir 2686 Kim bir muâhidi öldürürse cennetin kokusunu alamaz; onun kokusu kırk yıllık mesafeden duyulur. Abdullah b. Amr Bab 32Muâhidi öldüren kimse 2687 Allah ve Resûlü'nün güvencesindeki muâhidi öldüren, yetmiş yıllık mesafeden duyulan cennet kokusunu alamaz. Ebû Hüreyre Bab 32Muâhidi öldüren kimse 2688 Kim bir adama canı hususunda eman verip sonra onu öldürürse kıyamet günü hıyanet sancağı taşır. Rifâa b. Şeddâd el-Kıtbânî şöyle anlattı: Bab 33Bir adama can güvencesi verip sonra onu öldüren kimse 2689 Bir adam canı hususunda sana güvenirse onu öldürme. Rifâa şöyle anlattı: Bab 33Bir adama can güvencesi verip sonra onu öldüren kimse 2690 Doğru söylüyorsa ve sen onu öldürürsen cehenneme girersin. Ebû Hüreyre Bab 34Katili affetmek 2691 Peygamber katilin velisine önce affetmesini, sonra diyet almasını teklif etti. Enes b. Mâlik Bab 34Katili affetmek 2692 Resûlullah'a arz edilen her kısas davasında o, affı emrederdi. Atâ b. Ebû Meymûne şöyle anlattı: Bab 35Kısasta af 2693 Vücudunda bir yaraya uğrayıp hakkını bağışlayanı Allah bir derece yükseltir ya da bir günahını siler. Ebü'd-Derdâ Bab 35Kısasta af 2694 Kasten öldüren hamile kadın, doğurup çocuğunu emanet edinceye kadar kısasla öldürülmez. Muâz b. Cebel, Ebû Ubeyde b. el-Cerrâh, Ubâde b. Sâmit ve Şeddâd b. Evs Bab 36Kendisine kısas gereken hamile kadın