Bölüm 21
Diyetler (Kan Bedelleri)
كتاب الديات
Hadisler
2615
Kıyamet günü insanlar arasında ilk hüküm verilecek şey kan davalarıdır.
Abdullah b. Mes'ûd
Bab 1Haksız yere bir Müslümanı öldürmenin ağırlığı
2616
Haksız yere öldürülen her canın kanından bir pay Âdem'in ilk oğluna yazılır; çünkü öldürmeyi ilk başlatan odur.
Abdullah b. Mes'ûd
Bab 1Haksız yere bir Müslümanı öldürmenin ağırlığı
2617
Kıyamet günü insanlar arasında ilk görülecek dava kan davasıdır.
Abdullah b. Mes'ûd
Bab 1Haksız yere bir Müslümanı öldürmenin ağırlığı
2618
Kim Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmadan ve haram bir kana bulaşmadan kavuşursa cennete girer.
Ukbe b. Âmir el-Cühenî
Bab 1Haksız yere bir Müslümanı öldürmenin ağırlığı
2619
Dünyanın yok olması, Allah katında bir müminin haksız yere öldürülmesinden daha önemsizdir.
Berâ b. Âzib
Bab 1Haksız yere bir Müslümanı öldürmenin ağırlığı
2620
Bir müminin öldürülmesine yarım sözle yardım eden, alnında Allah'ın rahmetinden ümit kesmiş yazılı olarak Allah'a kavuşur.
Ebû Hüreyre
Bab 1Haksız yere bir Müslümanı öldürmenin ağırlığı
2621
Kıyamet günü maktul katilinin başına yapışmış hâlde gelir ve: Rabbim, şuna sor, beni niçin öldürdü, der.
Sâlim b. Ebü'l-Ca'd şöyle anlattı:
Bab 2Bir mümini öldürenin tövbesi kabul olur mu?
2622
Yüz kişiyi öldüren adam tövbe ederek salih kasabaya yöneldi; yolda öldü ve rahmet melekleri: O tövbe ederek çıktı, dediler.
Ebû Saîd el-Hudrî
Bab 2Bir mümini öldürenin tövbesi kabul olur mu?
2623
Öldürme ya da yaralamaya uğrayan kimse kısas, af ya da diyet alma arasında serbesttir; dördüncüsünü isterse engel olun.
Ebû Şüreyh el-Huzâî
Bab 3Yakını öldürülen kimse üç şeyden birini seçmekte serbesttir
2624
Yakını öldürülen kimse iki seçenekten hayırlı olanını seçer: Ya kısas olarak öldürür ya da diyet alır.
Ebû Hüreyre
Bab 3Yakını öldürülen kimse üç şeyden birini seçmekte serbesttir
2625
Huneyn'de Peygamber kısas isteyenlere diyetin ellisini seferde, ellisini dönüşte vermeyi önerdi; onlar da diyeti kabul ettiler.
Zeyd b. Dumeyre şöyle anlattı:
Bab 4Kasten öldürülen kimsenin velilerinin diyete razı olması
2626
Kasten öldüren maktulün velilerine teslim edilir; dilerlerse kısas olarak öldürür, dilerlerse diyeti alırlar.
Amr b. Şuayb'ın dedesi
Bab 4Kasten öldürülen kimsenin velilerinin diyete razı olması
2627
Kasta benzer hata ile kamçı ve sopayla öldürülenin diyeti, kırkı gebe olmak üzere yüz devedir.
Abdullah b. Amr
Bab 5Şibh-i amd diyetinin ağırlaştırılmış olması
2628
Cahiliye döneminden kalan her övünç vesilesi ve her kan davası şu iki ayağımın altındadır.
İbn Ömer
Bab 5Şibh-i amd diyetinin ağırlaştırılmış olması
2629
Peygamber diyeti on iki bin dirhem olarak belirledi.
İbn Abbâs
Bab 6Hata diyeti
2630
Hata ile öldürülenin diyeti otuz bint-i mahâz, otuz bint-i lebûn, otuz hıkka ve on ibn-i lebûn devedir.
Amr b. Şuayb'ın dedesi
Bab 6Hata diyeti
2631
Hata ile öldürmenin diyeti yirmişer hıkka, cezea, bint-i mahâz, bint-i lebûn ve ibn-i mahâz devedir.
Abdullah b. Mes'ûd
Bab 6Hata diyeti
2632
Peygamber diyeti on iki bin dirhem kıldı; Allah ve Resûlünün onları zengin kılması diyet almalarıyla oldu.
İbn Abbâs
Bab 6Hata diyeti
2633
Resûlullah diyetin âkıle tarafından ödenmesine hükmetti.
Mugîre b. Şu'be
Bab 7Diyet âkıleye aittir, âkılesi yoksa beytülmâlden ödenir
2634
Dayı, mirasçısı olmayanın mirasçısıdır; onun adına diyet öder ve ona mirasçı olur.
Mikdâm eş-Şâmî
Bab 7Diyet âkıleye aittir, âkılesi yoksa beytülmâlden ödenir
2635
Kasten öldürmenin cezası kısastır; kısasa engel olana Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların laneti olsun.
İbn Abbâs
Bab 8Maktulün velisini kısastan ya da diyetten alıkoyan kimse
2636
Kolu eklem dışından kesilen adama Peygamber kısas değil diyet hükmetti: Diyeti al, Allah onu sana mübarek kılsın.
Nimrân b. Câriye'nin babası
Bab 9Kısas gerekmeyen durumlar
2637
Me'mûme, câife ve münakkıle yaralarında kısas yoktur.
Abbâs b. Abdülmuttalib
Bab 9Kısas gerekmeyen durumlar
2638
Ebû Cehm'in başını yardığı adamın yakınları kısas istedi; Peygamber bedeli artırarak onları razı etti.
Âişe
Bab 10Yaralayanın kısasa karşılık fidye vermesi
2639
Resûlullah cenin için gurre, yani bir köle ya da cariye verilmesine hükmetti.
Ebû Hüreyre
Bab 11Ceninin diyeti (gurre)
2640
Ömer düşük hakkında istişare etti; Mugîre ile Muhammed b. Mesleme Peygamber'in gurre ile hükmettiğine şahitlik etti.
Misver b. Mahreme
Bab 11Ceninin diyeti (gurre)
2641
Resûlullah cenin için bir gurre verilmesine ve öldüren kadının kısas olarak öldürülmesine hükmetti.
İbn Abbâs, Ömer b. el-Hattâb'dan
Bab 11Ceninin diyeti (gurre)
2642
Peygamber, Eşyem ed-Dıbâbî'nin hanımını kocasının diyetine mirasçı kıldı.
Saîd b. el-Müseyyeb şöyle anlattı:
Bab 12Diyetten miras
2643
Peygamber, Hamel b. Mâlik'in diğer hanımının öldürdüğü hanımından mirasını almasına hükmetti.
Ubâde b. Sâmit
Bab 12Diyetten miras
2644
Kitap ehlinin diyeti Müslümanların diyetinin yarısıdır.
Amr b. Şuayb'ın dedesi
Bab 13Kâfirin diyeti
2645
Ebû Hüreyre'nin diğer rivayeti: Katil mirasçı olamaz.
Ebû Hüreyre
Bab 14Katil mirasçı olamaz
2646
Ömer, oğlunu öldüren babadan yüz deve aldı ve dedi: Katile miras yoktur.
Amr b. Şuayb şöyle anlattı:
Bab 14Katil mirasçı olamaz
2647
Kadının diyetini asabesi öder; kadın öldürülürse diyeti mirasçılarına aittir.
Amr b. Şuayb'ın dedesi
Bab 15Kadının diyeti asabesine, mirası çocuğuna aittir
2648
Diyeti öldüren kadının âkılesi öder; öldürülen kadının mirası kocasına ve çocuğuna aittir.
Câbir
Bab 15Kadının diyeti asabesine, mirası çocuğuna aittir
2649
Allah'ın kulları arasında öyleleri vardır ki, Allah üzerine yemin etse Allah onun yeminini yerine getirir.
Enes b. Mâlik
Bab 16Dişte kısas
2650
Dişler eşittir; ön diş ile azı dişi eşittir.
İbn Abbâs
Bab 17Dişlerin diyeti
2651
Peygamber diş için beş deve diyete hükmetti.
İbn Abbâs
Bab 17Dişlerin diyeti
2652
Serçe parmağı ile başparmağı diyette eşittir.
İbn Abbâs
Bab 18Parmakların diyeti
2653
Parmakların hepsi eşittir; her birinde onar deve vardır.
Amr b. Şuayb'ın dedesi
Bab 18Parmakların diyeti
2654
Parmaklar diyette eşittir.
Ebû Mûsâ el-Eş'arî
Bab 18Parmakların diyeti
2655
Mûdıha türü yaralarda beşer deve diyet vardır.
Amr b. Şuayb'ın dedesi
Bab 19Mûdıha (kemiği açığa çıkaran yara)
2656
Biriniz kardeşini aygır gibi ısırıyor, sonra gelip diyet istiyor; onun için diyet yoktur.
Ya'lâ ve Seleme b. Ümeyye
Bab 20Bir adamı ısırıp adamın elini çekmesiyle ön dişleri düşen kimse
2657
Isırılan kişi elini çekince ısıranın dişi düşerse diyet gerekmez.
İmrân b. Husayn
Bab 20Bir adamı ısırıp adamın elini çekmesiyle ön dişleri düşen kimse
2658
Hz. Ali'nin sayfasında diyetler ve Müslümanın kâfire karşılık öldürülmeyeceği hükmü vardır.
Ebû Cuhayfe
Bab 21Kâfire karşılık Müslüman öldürülmez
2659
Müslüman, kâfire karşılık öldürülmez.
Amr b. Şuayb'ın dedesi
Bab 21Kâfire karşılık Müslüman öldürülmez
2660
Mü'min kâfire karşılık öldürülmez; ahid sahibi de ahdi süresince öldürülmez.
İbn Abbâs
Bab 21Kâfire karşılık Müslüman öldürülmez
2661
Çocuğa karşılık baba kısas olarak öldürülmez.
İbn Abbâs
Bab 22Baba çocuğuna karşılık öldürülmez
2662
Baba, çocuğuna karşılık öldürülmez.
Ömer b. el-Hattâb
Bab 22Baba çocuğuna karşılık öldürülmez
2663
Kim kölesini öldürürse biz de onu öldürürüz; kim onun burnunu keserse biz de onunkini keseriz.
Semure b. Cündeb
Bab 23Hür kimse köleye karşılık öldürülür mü?
2664
Kölesini kasten öldüren adama Resûlullah yüz sopa vurdu, onu bir yıl sürgün etti ve payını sildi.
Ali ile Amr b. Şuayb'ın dedesi
Bab 23Hür kimse köleye karşılık öldürülür mü?
2665
Kadının başını iki taş arasında ezen Yahudinin başı da iki taş arasında ezildi.
Enes b. Mâlik
Bab 24Katile, öldürdüğü şekilde kısas uygulanır
2666
Gümüş süsleri için bir kızı öldüren Yahudi, iki taş arasında öldürüldü.
Enes b. Mâlik
Bab 24Katile, öldürdüğü şekilde kısas uygulanır
2667
Kısas ancak kılıçla olur.
Nu'mân b. Beşîr
Bab 25Kısas ancak kılıçla olur
2668
Kısas ancak kılıçla olur (Ebû Bekre rivayeti).
Ebû Bekre
Bab 25Kısas ancak kılıçla olur
2669
Suç işleyen ancak kendi aleyhine suç işler; babanın suçu çocuğuna, çocuğun suçu babasına yüklenmez.
Amr b. el-Ahvas
Bab 26Kimse başkasının suçundan sorumlu tutulmaz
2670
Dikkat edin! Annenin suçu çocuğa yüklenmez.
Târık el-Muhâribî
Bab 26Kimse başkasının suçundan sorumlu tutulmaz
2671
Babanın suçu oğluna, oğlun suçu babasına yüklenmez.
Haşhâş el-Anberî
Bab 26Kimse başkasının suçundan sorumlu tutulmaz
2672
Hiçbir kimsenin suçu bir başkasına yüklenmez.
Üsâme b. Şerîk
Bab 26Kimse başkasının suçundan sorumlu tutulmaz
2673
Hayvanın yaralaması, maden ve kuyu (kazaları) hederdir.
Ebû Hüreyre
Bab 27Cübâr (tazmin gerektirmeyen zararlar)
2674
Hayvanın yaralaması hederdir; maden de hederdir.
Kesîr b. Abdullah'ın dedesi
Bab 27Cübâr (tazmin gerektirmeyen zararlar)
2675
Resûlullah madenin, kuyunun ve hayvanın yaralamasının heder olduğuna hükmetti.
Ubâde b. Sâmit
Bab 27Cübâr (tazmin gerektirmeyen zararlar)
2676
Ateş hederdir, kuyu hederdir.
Ebû Hüreyre
Bab 27Cübâr (tazmin gerektirmeyen zararlar)
2677
Kasâme: Resûlullah, Hayber'de öldürülen Abdullah b. Sehl'in diyetini kendi yanından ödedi.
Sehl b. Ebû Hasme, kavminin ileri gelenlerinden bazı kişilerden
Bab 28Kasâme
2678
Görmediğimiz şeye nasıl yemin ederiz dediler; Resûlullah diyeti kendi yanından ödedi.
Amr b. Şuayb'ın dedesi
Bab 28Kasâme
2679
Peygamber, hadım edilen köleyi uğradığı müsle sebebiyle azat etti.
Seleme b. Ravh b. Zinbâ'ın dedesi
Bab 29Kölesinin uzuvlarını kesen kimsenin kölesi hür olur
2680
Efendisi tarafından uzvu kesilen köleye Resûlullah: Git, sen hürsün, buyurdu.
Amr b. Şuayb'ın dedesi
Bab 29Kölesinin uzuvlarını kesen kimsenin kölesi hür olur
2681
Öldürme biçimi bakımından insanların en ölçülü olanlarından biri iman ehlidir.
Abdullah
Bab 30Öldürmede insanların en ölçülüsü iman ehlidir
2682
Öldürme biçimi bakımından insanların en ölçülüsü iman ehlidir.
Abdullah b. Mes'ûd
Bab 30Öldürmede insanların en ölçülüsü iman ehlidir
2683
Müslümanların kanları birbirine denktir; onlar başkalarına karşı tek bir eldir.
İbn Abbâs
Bab 31Müslümanların kanları birbirine denktir
2684
Müslümanlar başkalarına karşı tek bir eldir; kanları da birbirine denktir.
Ma'kıl b. Yesâr
Bab 31Müslümanların kanları birbirine denktir
2685
Müslümanlar adına en aşağıda olanları da eman verebilir; kanları birbirine denktir.
Amr b. Şuayb'ın dedesi
Bab 31Müslümanların kanları birbirine denktir
2686
Kim bir muâhidi öldürürse cennetin kokusunu alamaz; onun kokusu kırk yıllık mesafeden duyulur.
Abdullah b. Amr
Bab 32Muâhidi öldüren kimse
2687
Allah ve Resûlü'nün güvencesindeki muâhidi öldüren, yetmiş yıllık mesafeden duyulan cennet kokusunu alamaz.
Ebû Hüreyre
Bab 32Muâhidi öldüren kimse
2688
Kim bir adama canı hususunda eman verip sonra onu öldürürse kıyamet günü hıyanet sancağı taşır.
Rifâa b. Şeddâd el-Kıtbânî şöyle anlattı:
Bab 33Bir adama can güvencesi verip sonra onu öldüren kimse
2689
Bir adam canı hususunda sana güvenirse onu öldürme.
Rifâa şöyle anlattı:
Bab 33Bir adama can güvencesi verip sonra onu öldüren kimse
2690
Doğru söylüyorsa ve sen onu öldürürsen cehenneme girersin.
Ebû Hüreyre
Bab 34Katili affetmek
2691
Peygamber katilin velisine önce affetmesini, sonra diyet almasını teklif etti.
Enes b. Mâlik
Bab 34Katili affetmek
2692
Resûlullah'a arz edilen her kısas davasında o, affı emrederdi.
Atâ b. Ebû Meymûne şöyle anlattı:
Bab 35Kısasta af
2693
Vücudunda bir yaraya uğrayıp hakkını bağışlayanı Allah bir derece yükseltir ya da bir günahını siler.
Ebü'd-Derdâ
Bab 35Kısasta af
2694
Kasten öldüren hamile kadın, doğurup çocuğunu emanet edinceye kadar kısasla öldürülmez.
Muâz b. Cebel, Ebû Ubeyde b. el-Cerrâh, Ubâde b. Sâmit ve Şeddâd b. Evs
Bab 36Kendisine kısas gereken hamile kadın