Kasâme: Resûlullah, Hayber'de öldürülen Abdullah b. Sehl'in diyetini kendi yanından ödedi.

Sehl b. Ebû Hasme (radıyallahu anh), kavminin ileri gelenlerinden bazı kişilerden şöyle rivayet etti:

Abdullah b. Sehl ile Muhayyisa, başlarına gelen bir darlık (geçim sıkıntısı) sebebiyle Hayber'e çıktılar. Muhayyisa'ya gelinip Abdullah b. Sehl'in öldürüldüğü ve Hayber'de bir kuyuya ya da pınara atıldığı haber verildi. Muhayyisa Yahudilere gelip: “Vallahi onu siz öldürdünüz!” dedi. Onlar: “Vallahi biz onu öldürmedik.” dediler. Sonra (Muhayyisa) dönüp kavminin yanına geldi ve bunu onlara anlattı. Sonra kendisi, ondan yaşça büyük olan kardeşi Huveyyisa ve Abdurrahman b. Sehl (Resûlullah'a) geldiler. Hayber'de bulunmuş olan Muhayyisa konuşmaya başladı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Muhayyisa'ya: “Büyüğü öne geçir, büyüğü!” buyurdu; yaşı kastediyordu. Bunun üzerine Huveyyisa konuştu, sonra Muhayyisa konuştu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “(Yahudiler) ya arkadaşınızın diyetini öderler ya da kendilerine savaş ilan edilir.” buyurdu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bu hususta onlara (Yahudilere) mektup yazdı. Onlar da: “Vallahi biz onu öldürmedik.” diye cevap yazdılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Huveyyisa, Muhayyisa ve Abdurrahman'a: “Yemin eder de arkadaşınızın kanına hak kazanır mısınız?” buyurdu. “Hayır.” dediler. “Öyleyse Yahudiler size yemin etsin.” buyurdu. “Onlar Müslüman değiller.” dediler. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun diyetini kendi yanından ödedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onlara yüz dişi deve gönderdi; develer yurtlarına sokuldu. Sehl dedi ki: Onlardan kızıl bir dişi deve bana tekme attı.