Amr b. Şuayb'ın dedesi (Abdullah b. Amr) (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Bir adam feryat ederek Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona: “Neyin var?” diye sordu. Adam: “Efendim, kendisine ait bir cariyeyi öperken beni gördü ve tenasül uzvumu kesti.” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Adamı bana getirin!” buyurdu. Adam arandı, fakat bulunamadı. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Git, sen hürsün.” buyurdu. (Köle): “Ey Allah'ın Resûlü! Bana yardım kimin üzerinedir?” dedi; (yani) şöyle diyordu: “Ne dersin, efendim beni yeniden köleleştirirse (ne olacak)?” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “(Sana yardım) her mü'minin -ya da her Müslümanın- üzerinedir.” buyurdu.
Sünen-i İbn Mâce 2680, Kitap 21, Hadis 66