Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir adam Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip: Ey Allah'ın Resûlü! Bana, güzel arkadaşlığıma insanların en lâyık olanını haber ver, dedi. (Peygamber): “Evet, babana andolsun ki sana haber verilecek: Annendir” buyurdu. Adam: Sonra kim? dedi. “Sonra annendir” buyurdu. Adam: Sonra kim? dedi. “Sonra annendir” buyurdu. Adam: Sonra kim? dedi. “Sonra babandır” buyurdu. Adam: Ey Allah'ın Resûlü! Malım hakkında bana haber ver; onu nasıl sadaka olarak vereyim? dedi. (Peygamber) şöyle buyurdu: “Evet, Allah'a andolsun ki sana haber verilecek: Sağlıklı ve (mala) düşkünken, yaşamayı umup fakirlikten korkarken sadaka vermendir. Canın şuraya gelinceye kadar erteleme; (o zaman) 'Malım falancaya, malım filancaya' dersin. O (mal), sen istemesen de zaten onların olur.”
Sünen-i İbn Mâce 2706, Kitap 22, Hadis 12