İbn Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Arafat'ta Nemire vadisinde konaklardı. (Râvi) dedi ki: Haccâc, İbn Zübeyr'i öldürünce İbn Ömer'e (birini) gönderip: “Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bu günde hangi saatte (vakfeye) giderdi?” diye sordu. (İbn Ömer): “O vakit gelince biz de gideriz” dedi. Haccâc, (İbn Ömer'in) hangi saatte yola çıkacağını gözetlemesi için bir adam gönderdi. İbn Ömer yola çıkmak isteyince: “Güneş zevale erdi mi?” dedi. “Henüz zevale ermedi” dediler. Oturdu. Sonra: “Güneş zevale erdi mi?” dedi. “Henüz zevale ermedi” dediler. Oturdu. Sonra: “Güneş zevale erdi mi?” dedi. “Henüz zevale ermedi” dediler. Oturdu. Sonra: “Güneş zevale erdi mi?” dedi. “Evet” dediler. “Zevale erdi” deyince yola çıktı.
Vekî' dedi ki: (Yola çıktı sözüyle) “(vakfeye) gitti” kastediliyor.
Sünen-i İbn Mâce 3009, Kitap 25, Hadis 128