Şüphesiz rukyeler, muskalar ve tivele şirktir.

Kaynak
Sünen-i İbn Mâce 3530, Kitap 31, Hadis 95
Zayıf
Türkçe meal

Abdullah b. Mes'ûd'un hanımı Zeyneb (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Yanımıza humraya (kızıl yel) karşı rukye yapan yaşlı bir kadın girerdi. Bizim ayakları uzun bir karyolamız vardı. Abdullah (eve) girdiğinde öksürür ve ses verirdi. Bir gün girdi; (kadın) onun sesini işitince ondan gizlendi. (Abdullah) gelip yanıma oturdu, bana dokundu ve bir ipe dokunduğunu hissetti. “Bu nedir?” dedi. “Bunda benim için humraya karşı (okunmuş) rukyeler var” dedim. Onu çekip kopardı ve attı; şöyle dedi: “Abdullah'ın ailesi şirkten müstağni hâle geldi. Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: ‘Şüphesiz rukyeler, temîmeler (muskalar) ve tivele (sevgi büyüsü) şirktir.’” (Ben) şöyle dedim: “Bir gün dışarı çıktım; falan kişi beni gördü ve ona yakın olan gözüm yaşardı. Ona rukye yaptığımda yaşı diniyor, bıraktığımda yaşarıyor.” (Abdullah) şöyle dedi: “O, şeytandır. Ona itaat ettiğinde seni bırakır, ona isyan ettiğinde parmağıyla gözüne batırır. Fakat Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yaptığı gibi yapsaydın, senin için daha hayırlı ve şifa bulmana daha elverişli olurdu: Gözüne su serper ve şöyle dersin: ‘Sıkıntıyı gider ey insanların Rabbi! Şifa ver; şifa veren Sensin. Senin şifandan başka şifa yoktur. Hiçbir hastalık bırakmayan bir şifa (ver).’”

Sünen-i İbn Mâce 3530, Kitap 31, Hadis 95

Arapça metin
حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الرَّقِّيُّ، حَدَّثَنَا مُعَمَّرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بِشْرٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ الْجَزَّارِ، عَنِ ابْنِ أُخْتِ، زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ زَيْنَبَ، قَالَتْ كَانَتْ عَجُوزٌ تَدْخُلُ عَلَيْنَا تَرْقِي مِنَ الْحُمْرَةِ وَكَانَ لَنَا سَرِيرٌ طَوِيلُ الْقَوَائِمِ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا دَخَلَ تَنَحْنَحَ وَصَوَّتَ فَدَخَلَ يَوْمًا فَلَمَّا سَمِعَتْ صَوْتَهُ احْتَجَبَتْ مِنْهُ فَجَاءَ فَجَلَسَ إِلَى جَانِبِي فَمَسَّنِي فَوَجَدَ مَسَّ خَيْطٍ فَقَالَ مَا هَذَا فَقُلْتُ رُقًى لِي فِيهِ مِنَ الْحُمْرَةِ فَجَذَبَهُ وَقَطَعَهُ فَرَمَى بِهِ وَقَالَ لَقَدْ أَصْبَحَ آلُ عَبْدِ اللَّهِ أَغْنِيَاءَ عَنِ الشِّرْكِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " إِنَّ الرُّقَى وَالتَّمَائِمَ وَالتِّوَلَةَ شِرْكٌ " . قُلْتُ فَإِنِّي خَرَجْتُ يَوْمًا فَأَبْصَرَنِي فُلاَنٌ فَدَمَعَتْ عَيْنِي الَّتِي تَلِيهِ فَإِذَا رَقَيْتُهَا سَكَنَتْ دَمْعَتُهَا وَإِذَا تَرَكْتُهَا دَمَعَتْ . قَالَ ذَاكِ الشَّيْطَانُ إِذَا أَطَعْتِيهِ تَرَكَكِ وَإِذَا عَصَيْتِيهِ طَعَنَ بِإِصْبَعِهِ فِي عَيْنِكِ وَلَكِنْ لَوْ فَعَلْتِ كَمَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ خَيْرًا لَكِ وَأَجْدَرَ أَنْ تَشْفِينَ تَنْضَحِينَ فِي عَيْنِكِ الْمَاءَ وَتَقُولِينَ " أَذْهِبِ الْبَاسْ رَبَّ النَّاسْ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " .

Hata bildir

Sünen-i İbn Mâce 3530 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü