Dostum ve amcanın oğlu, Müslümanlar arasında fitne olduğu zaman tahtadan bir kılıç edinmemi tembihledi.

Udeyse bint Uhbân şöyle anlattı:

Ali b. Ebû Tâlib buraya, Basra'ya geldiğinde babamın yanına girdi ve: “Ey Ebû Müslim! Şu topluluğa karşı bana yardım etmez misin?” dedi. (Babam): “Elbette” dedi. Sonra bir cariyesini çağırdı ve: “Ey cariye! Kılıcımı çıkar” dedi. Cariye onu çıkardı. (Babam) onu bir karış kadar sıyırdı; bir de baktık ki tahtadan! Şöyle dedi: “Dostum ve amcanın oğlu (sallallahu aleyhi ve sellem), Müslümanlar arasında fitne olduğu zaman tahtadan bir kılıç edinmemi bana tembihledi. Eğer istersen seninle birlikte (bu kılıçla) çıkarım.” (Ali): “Ne sana ihtiyacım var, ne de kılıcına” dedi.