Hayır! Zalimin elini tutup onu hakka iyice boyun eğdirinceye kadar kurtuluş yoktur.

Ebû Ubeyde (b. Abdullah b. Mes'ûd) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “İsrâiloğulları arasında (dinde) gevşeklik baş gösterince, adam kardeşini günah işlerken görür, onu bundan men ederdi. Ertesi gün olunca, ondan gördüğü şey onunla birlikte yiyip içmesine ve onunla düşüp kalkmasına engel olmazdı. Bunun üzerine Allah onların bir kısmının kalbini bir kısmınınkine benzetti ve onlar hakkında Kur'an indi. (Allah) şöyle buyurdu: ”İsrâiloğullarından inkâr edenler, Dâvûd'un ve Meryem oğlu Îsâ'nın diliyle lanetlendi...“ (Mâide 5/78) Şu âyete kadar okudu: ”Eğer onlar Allah'a, Peygamber'e ve ona indirilene iman etmiş olsalardı onları dost edinmezlerdi. Fakat onların çoğu fâsıktır.“ (Mâide 5/81)” (Râvi) dedi ki: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yaslanmış oturuyordu; doğrulup oturdu ve şöyle buyurdu: “Hayır! Zalimin elini tutup onu hakka iyice boyun eğdirinceye kadar (kurtuluş yoktur).”

Bize Muhammed b. Beşşâr rivayet etti; (dedi ki:) Bize Ebû Dâvûd (et-Tayâlisî) -bunu bana yazdırarak- rivayet etti; (dedi ki:) Bize Muhammed b. Ebü'l-Vaddâh, Ali b. Bezîme'den, o Ebû Ubeyde'den, o Abdullah'tan (b. Mes'ûd), o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun aynısını rivayet etti.