Sehl b. Sa'd es-Sâidî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanından bir adam geçti. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bu adam hakkında ne dersiniz?” diye sordu. “Bu konuda senin görüşün (esastır). Biz diyoruz ki bu, insanların eşrafındandır. Bu, kız isterse kendisine kız verilmeye, şefaat ederse şefaati kabul edilmeye, söz söylerse sözü dinlenmeye lâyıktır” dediler. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) sustu. Sonra başka bir adam geçti. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bu adam hakkında ne dersiniz?” diye sordu. “Vallahi ey Allah'ın Resûlü, diyoruz ki bu, Müslümanların fakirlerindendir. Bu, kız isterse kendisine kız verilmemeye, şefaat ederse şefaati kabul edilmemeye, söz söylerse sözü dinlenmemeye lâyıktır” dediler. Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Elbette bu, öbürü gibilerden yeryüzü dolusundan daha hayırlıdır.”
Sünen-i İbn Mâce 4120, Kitap 37, Hadis 21