Ebû Saîd el-Hudrî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) yanında oturuyorduk. “Size Abdülkays heyetleri geldi” buyurdu. (O sırada) kimse (bir şey) görmüyordu. Biz bu haldeyken onlar geldiler ve konakladılar. Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldiler. Eşecc el-Asarî (geride) kaldı. O sonra geldi; bir yere konakladı, devesini çöktürdü, (yol) elbiselerini bir kenara koydu, sonra Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona şöyle buyurdu: “Ey Eşecc! Sende Allah'ın sevdiği iki haslet var: Hilim ve teenni (acele etmemek).” (Eşecc): “Ey Allah'ın Resûlü! Bu, benim yaratılışta üzerine yaratıldığım bir şey mi, yoksa sonradan bende meydana gelen bir şey mi?” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bilakis üzerine yaratıldığın bir şeydir” buyurdu.
Sünen-i İbn Mâce 4187, Kitap 37, Hadis 88