Günahları sebebiyle ateşte kömür hâline gelenlere şefaat izni verilir; sel getirintisindeki tohum gibi biterler.

Ebû Saîd (el-Hudrî) (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Asıl cehennem ehli olanlara gelince, onlar orada ne ölürler ne de yaşarlar. Fakat günahları –yahut hataları– sebebiyle ateşin çarptığı bazı insanlar vardır ki (ateş) onları tamamen öldürür. Nihayet kömür hâline geldiklerinde onlar hakkında şefaate izin verilir. Bölük bölük getirilirler ve cennet ırmaklarının üzerine yayılırlar. ‘Ey cennet ehli! Üzerlerine su dökün’ denilir. Bunun üzerine sel getirintisi içindeki tohumun bitmesi gibi biterler.” (Ebû Saîd) dedi ki: Topluluktan bir adam: “Sanki Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) çölde (bâdiyede) yaşamış!” dedi.