Ebû Gutayf el-Hüzelî şöyle anlattı:
Abdullah b. Ömer b. el-Hattâb'ı (radıyallahu anhümâ) mescitteki meclisinde dinliyordum. Namaz vakti gelince kalktı, abdest alıp namaz kıldı, sonra meclisine döndü. İkindi vakti gelince kalktı, abdest alıp namaz kıldı, sonra meclisine döndü. Akşam vakti gelince kalktı, abdest alıp namaz kıldı, sonra meclisine döndü. “Allah seni salih kılsın! Her namazda abdest almak farz mıdır, sünnet midir?” dedim. “Beni ve bu yaptığımı fark ettin mi?” dedi. “Evet” dedim. Şöyle dedi: “Hayır (farz değildir). Sabah namazı için abdest alsaydım, abdestim bozulmadıkça onunla bütün namazları kılardım. Fakat ben Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittim: 'Kim abdestli iken (yeniden) abdest alırsa ona on hasene vardır.' Ben de ancak o hasenelere rağbet ettim.”
Sünen-i İbn Mâce 512, Kitap 1, Hadis 246