Ümmü Habîbe bint Cahş (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Çok fazla ve uzun süren bir istihâza kanı görüyordum. Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) fetva sormak ve durumumu haber vermek için gittim. Onu kız kardeşim Zeyneb'in yanında buldum. “Ey Allah'ın Resûlü! Sana bir ihtiyacım var” dedim. “Nedir o, ey kadıncağız?” buyurdu. “Ben uzun ve çok fazla istihâza kanı görüyorum. Bu da beni namazdan ve oruçtan alıkoydu. Bu konuda bana ne emredersin?” dedim. “Sana pamuk (kullanmanı) tavsiye ederim; çünkü o kanı giderir” buyurdu. “Kan bundan daha fazla” dedim. Sonra (râvi) Şerîk'in hadisinin benzerini zikretti.
Sünen-i İbn Mâce 622, Kitap 1, Hadis 356
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، - إِمْلاَءً عَلَىَّ مِنْ كِتَابِهِ وَكَانَ السَّائِلُ غَيْرِي - أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ بِنْتِ جَحْشٍ قَالَتْ كُنْتُ أُسْتَحَاضُ حَيْضَةً كَثِيرَةً طَوِيلَةً . قَالَتْ فَجِئْتُ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَسْتَفْتِيهِ وَأُخْبِرُهُ . قَالَتْ فَوَجَدْتُهُ عِنْدَ أُخْتِي زَيْنَبَ . قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي إِلَيْكَ حَاجَةً . قَالَ " وَمَا هِيَ أَىْ هَنْتَاهْ " . قُلْتُ إِنِّي أُسْتَحَاضُ حَيْضَةً طَوِيلَةً كَبِيرَةً وَقَدْ مَنَعَتْنِي الصَّلاَةَ وَالصَّوْمَ فَمَا تَأْمُرُنِي فِيهَا قَالَ " أَنْعَتُ لَكِ الْكُرْسُفَ فَإِنَّهُ يُذْهِبُ الدَّمَ " . قُلْتُ هُوَ أَكْثَرُ . فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ شَرِيكٍ .