Übey b. Ka'b (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ensardan bir adam vardı; evi Medine'deki en uzak evdi. Buna rağmen Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte namazı hiç kaçırmazdı. Ona acıdım ve: “Ey falan! Seni kızgın kumdan koruyacak, taşlıkta yürümekten kurtaracak ve yerin haşerelerinden koruyacak bir eşek satın alsan!” dedim. O: “Allah'a yemin ederim ki evimin Muhammed'in (sallallahu aleyhi ve sellem) evine bitişik olmasını istemem” dedi. Bu söz bana ağır geldi; nihayet Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) evine gelip bunu ona anlattım. (Peygamber) onu çağırıp sordu; o da ona benzerini söyledi ve (attığı) adımlarının (sevabını) umduğunu belirtti. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Umduğun (sevap) senindir” buyurdu.
Sünen-i İbn Mâce 783, Kitap 4, Hadis 49
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ الْمُهَلَّبِيُّ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، قَالَ كَانَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ بَيْتُهُ أَقْصَى بَيْتٍ بِالْمَدِينَةِ وَكَانَ لاَ تُخْطِئُهُ الصَّلاَةُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ . قَالَ فَتَوَجَّعْتُ لَهُ فَقُلْتُ يَا فُلاَنُ لَوْ أَنَّكَ اشْتَرَيْتَ حِمَارًا يَقِيكَ الرَّمَضَ وَيَرْفَعُكَ مِنَ الْوَقَعِ وَيَقِيكَ هَوَامَّ الأَرْضِ . فَقَالَ وَاللَّهِ مَا أُحِبُّ أَنَّ بَيْتِي بِطُنُبِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ ـ صلى الله عليه وسلم ـ . قَالَ فَحَمَلْتُ بِهِ حِمْلاً حَتَّى أَتَيْتُ بَيْتَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَدَعَاهُ فَسَأَلَهُ فَذَكَرَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ وَذَكَرَ أَنَّهُ يَرْجُو فِي أَثَرِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ لَكَ مَا احْتَسَبْتَ " .