Resûlullah her secde ettiğinde koltuk altlarının beyazlığına bakıyordum.

Abdullah b. Akram el-Huzâî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Babamla birlikte Nemire'deki düzlükteydim. Yanımızdan bir kafile geçti ve yolun kenarında develerini çöktürdüler. Babam bana: “Ben şu topluluğa gidip onlarla konuşuncaya kadar sen kuzularının yanında kal” dedi. (Babam) gitti, ben de geldim -yani yaklaştım-; bir de baktım ki Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)! Namaza yetiştim ve onlarla birlikte namaz kıldım. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) her secde ettiğinde koltuk altlarının beyazlığına bakıyordum.

İbn Mâce dedi ki: İnsanlar (râvinin adını) Ubeydullah b. Abdullah diyorlar. Ebû Bekir b. Ebû Şeybe ise “İnsanlar Abdullah b. Ubeydullah diyor” dedi.

Bize Muhammed b. Beşşâr rivayet etti; (dedi ki:) Bize Abdurrahman b. Mehdî, Safvân b. Îsâ ve Ebû Dâvûd rivayet ettiler; (dediler ki:) Bize Dâvûd b. Kays, Ubeydullah b. Abdullah b. Akram'dan, o da babasından, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun benzerini rivayet etti.