Abdullah (b. Mes'ûd) (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Huneyn günü Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) taksimde bazı kimseleri öne geçirdi. Akra' b. Hâbis'e yüz deve verdi, Uyeyne'ye de bir o kadar verdi. Arapların ileri gelenlerinden bazı kimselere de verdi ve o gün taksimde onları öne geçirdi. Bir adam: “Vallahi bu, içinde adalet gözetilmeyen ve Allah'ın rızası amaçlanmayan bir taksimdir” dedi. “Vallahi bunu mutlaka Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) haber vereceğim” dedim. Ona gelip söylediğini haber verdim. Yüzü değişti, nihayet kırmızı boya gibi oldu. Sonra: “Allah ve Resûlü adalet etmezse kim adalet eder?” buyurdu. Sonra: “Allah Mûsâ'ya rahmet etsin! O bundan daha fazlasıyla eziyet gördü de sabretti” buyurdu. (Abdullah) dedi ki: “Bundan sonra ona hiçbir söz taşımayacağım” dedim.
Sahîh-i Müslim 1062a, Kitap 12, Hadis 184