Bize bu hadisi Hârûn b. Ma'rûf rivayet etti; (dedi ki:) Bize İbn Vehb, (dedi ki:) Bana Yûnus b. Yezîd, İbn Şihâb'dan, o Abdullah b. el-Hâris b. Nevfel el-Hâşimî'den haber verdi ki Abdülmuttalib b. Rebîa b. el-Hâris b. Abdülmuttalib kendisine şunu haber vermiştir: Babası Rebîa b. el-Hâris b. Abdülmuttalib ile Abbâs b. Abdülmuttalib, Abdülmuttalib b. Rebîa'ya ve Fadl b. Abbâs'a: “Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gidin” dediler... Ve hadisi Mâlik'in hadisinin benzeri olarak anlattı. Bu rivayette şöyledir: “Ali ridasını yere serdi, sonra üzerine uzandı ve: 'Ben Ebû Hasan'ım, kavmin efendisiyim! Vallahi oğullarınız, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gönderdiğiniz işin cevabıyla size dönünceye kadar yerimden kımıldamam' dedi.” Hadiste şunu da söyledi: “Sonra bize: 'Bu sadakalar ancak insanların kirleridir; Muhammed'e de Muhammed ailesine de helal olmaz' buyurdu.” Şunu da söyledi: “Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): 'Bana Mahmiye b. Cez'i çağırın' buyurdu.” O, Esed oğullarından bir adamdı; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu humuslar üzerine görevlendirmişti.
Sahîh-i Müslim 1072b, Kitap 12, Hadis 219