Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir adam Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip: “Ey Allah'ın Resûlü! Helak oldum” dedi. “Seni helak eden nedir?” buyurdu. “Ramazan'da hanımımla ilişkide bulundum” dedi. “Azat edecek bir köle bulabilir misin?” buyurdu. “Hayır” dedi. “Peki ardı ardına iki ay oruç tutmaya gücün yeter mi?” buyurdu. “Hayır” dedi. “Peki altmış yoksulu doyuracak bir şey bulabilir misin?” buyurdu. “Hayır” dedi. Sonra oturdu. Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) içinde hurma bulunan büyük bir zembil getirildi. “Bunu sadaka olarak ver” buyurdu. Adam: “Bizden daha fakir olana mı? (Medine'nin) iki kara taşlığı arasında ona bizden daha muhtaç bir ev halkı yoktur” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) azı dişleri görününceye kadar güldü, sonra: “Git, onu ailene yedir” buyurdu.
Sahîh-i Müslim 1111a, Kitap 13, Hadis 101