Müminlerin annesi Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Bir gün Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bana: “Ey Âişe! Yanınızda (yiyecek) bir şey var mı?” buyurdu. “Ey Allah'ın Resûlü! Yanımızda bir şey yok” dedim. “Öyleyse ben oruçluyum” buyurdu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) çıktı; bize bir hediye verildi —ya da yanımıza ziyaretçiler geldi—. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) dönünce: “Ey Allah'ın Resûlü! Bize bir hediye verildi —ya da ziyaretçiler geldi—; senin için bir şey sakladım” dedim. “Nedir?” buyurdu. “Hays” dedim. “Getir” buyurdu. Getirdim, yedi; sonra: “Oruçlu olarak sabahlamıştım” buyurdu.
Talha dedi ki: Bu hadisi Mücâhid'e anlattım. “Bu, malından sadaka ayıran adam gibidir; dilerse onu verir, dilerse tutar” dedi.
Sahîh-i Müslim 1154a, Kitap 13, Hadis 220