Amr b. el-Âs: İslâm kendinden öncekini yıkar; hicret ve hac da kendinden öncekini yıkar.

İbn Şemâse el-Mehrî şöyle anlattı:

Ölüm döşeğindeyken Amr b. el-Âs'ın yanında bulunduk. Uzun uzun ağladı ve yüzünü duvara çevirdi. Oğlu: “Babacığım! Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) seni şununla müjdelemedi mi? Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) seni şununla müjdelemedi mi?” demeye başladı. (İbn Şemâse) dedi ki: Bunun üzerine (Amr) yüzünü (bize) döndü ve şöyle dedi: “(Ahiret için) hazırladığımız şeylerin en üstünü, Allah'tan başka ilâh olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın Resûlü olduğuna şahitlik etmektir. Ben üç hâl üzerinde bulundum: Kendimi öyle gördüm ki Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) benden daha çok buğzeden kimse yoktu; ona fırsat bulup onu öldürmekten daha çok sevdiğim bir şey de yoktu. Eğer o hâl üzere ölseydim cehennem ehlinden olurdum. Allah kalbime İslâm'ı koyunca Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip: ‘Sağ elini uzat da sana biat edeyim’ dedim. O da sağ elini uzattı. Ben ise elimi çektim. ‘Ne oldu sana ey Amr?’ buyurdu. ‘Şart koşmak istedim’ dedim. ‘Neyi şart koşuyorsun?’ buyurdu. ‘Bağışlanmamı’ dedim. Şöyle buyurdu: ‘Bilmiyor musun ki İslâm kendinden öncekini yıkar, hicret kendinden öncekini yıkar, hac da kendinden öncekini yıkar.’ (Artık) bana Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) daha sevimli ve gözümde ondan daha yüce kimse yoktu. Ona olan saygımdan gözlerimi ondan doyasıya dolduramazdım. Onu tarif etmem istense yapamazdım; çünkü gözlerimi ondan doyasıya doldurmazdım. Eğer o hâl üzere ölseydim cennet ehlinden olmayı umardım. Sonra birtakım işlerin başına geçtik; onlarda hâlimin ne olduğunu bilmiyorum. Öldüğüm zaman bana ne ağıt yakan bir kadın ne de ateş eşlik etsin. Beni defnettiğinizde üzerime toprağı yavaş yavaş dökün. Sonra bir deve kesilip eti paylaştırılacak kadar bir süre kabrimin etrafında durun ki sizinle ünsiyet edeyim ve Rabbimin elçilerine ne cevap vereceğime bakayım.”