Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Hayber'e gazveye çıktı. Hayber'in yakınında sabah namazını alacakaranlıkta kıldık. Allah'ın Peygamberi (sallallahu aleyhi ve sellem) bindi, Ebû Talha da bindi; ben Ebû Talha'nın terkisindeydim. Allah'ın Peygamberi (sallallahu aleyhi ve sellem) Hayber'in sokaklarında (bineğini) koşturdu; dizim Allah'ın Peygamberi'nin (sallallahu aleyhi ve sellem) uyluğuna değiyordu. İzar Allah'ın Peygamberi'nin (sallallahu aleyhi ve sellem) uyluğundan sıyrıldı; Allah'ın Peygamberi'nin (sallallahu aleyhi ve sellem) uyluğunun beyazlığını görüyordum. Kasabaya girince üç defa: “Allahu ekber! Hayber harap oldu. Biz bir kavmin yurduna indiğimizde, uyarılanların sabahı ne kötü olur!” buyurdu. O topluluk işlerine çıkmıştı; “Muhammed!” dediler. Abdülazîz dedi ki: Arkadaşlarımızdan bazıları “ve ordu (hamîs)!” dediler, dedi. (Enes) dedi ki: Orayı zorla (savaşla) aldık.
Sahîh-i Müslim 1365g, Kitap 32, Hadis 147