İbn Muhayrîz şöyle rivayet etti:
Ben ve Ebû Sırme, Ebû Saîd el-Hudrî'nin yanına girdik. Ebû Sırme ona: “Ey Ebû Saîd! Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) azli anarken işittin mi?” diye sordu. Şöyle dedi: “Evet. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte Benî Mustalik gazvesine çıktık; Arapların değerli kadınlarını esir aldık. Bekârlık bize uzun geldi; fidye de istiyorduk. (Onlardan) faydalanıp azletmek istedik. 'Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) aramızdayken ona sormadan mı yapacağız?' dedik. Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) sorduk. Şöyle buyurdu: 'Bunu yapmamanızda sizin için bir sakınca yoktur. Allah'ın kıyamet gününe kadar var olacağını yazdığı hiçbir can yoktur ki mutlaka var olmasın.'”
Sahîh-i Müslim 1438a, Kitap 16, Hadis 146
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنِي رَبِيعَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَأَبُو صِرْمَةَ عَلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فَسَأَلَهُ أَبُو صِرْمَةَ فَقَالَ يَا أَبَا سَعِيدٍ هَلْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَذْكُرُ الْعَزْلَ فَقَالَ نَعَمْ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةَ بَلْمُصْطَلِقِ فَسَبَيْنَا كَرَائِمَ الْعَرَبِ فَطَالَتْ عَلَيْنَا الْعُزْبَةُ وَرَغِبْنَا فِي الْفِدَاءِ فَأَرَدْنَا أَنْ نَسْتَمْتِعَ وَنَعْزِلَ فَقُلْنَا نَفْعَلُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَظْهُرِنَا لاَ نَسْأَلُهُ . فَسَأَلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ عَلَيْكُمْ أَنْ لاَ تَفْعَلُوا مَا كَتَبَ اللَّهُ خَلْقَ نَسَمَةٍ هِيَ كَائِنَةٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِلاَّ سَتَكُونُ " .