Üç kişi vardır ki onlara ecirleri iki kez verilir.

Kaynak
Sahîh-i Müslim 154a, Kitap 1, Hadis 293
Türkçe meal

Sâlih b. Sâlih el-Hemdânî şöyle anlattı:

Horasan halkından bir adamın Şa'bî'ye soru sorduğunu gördüm. “Ey Ebû Amr! Bizim taraftaki Horasanlılar, câriyesini âzat edip sonra onunla evlenen adam hakkında 'O, kurbanlık devesine binen kimse gibidir' diyorlar” dedi. Şa'bî şöyle dedi: Bana Ebû Bürde b. Ebû Mûsâ, babasından rivayet etti ki Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Üç kişi vardır ki onlara ecirleri iki kez verilir: Ehl-i kitaptan, kendi peygamberine iman etmiş, sonra Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) yetişip ona da iman eden, ona uyan ve onu tasdik eden adam; ona iki ecir vardır. Allah Teâlâ'nın hakkını ve efendisinin hakkını yerine getiren memlûk köle; ona iki ecir vardır. Bir de câriyesi olup onu besleyen ve beslemesini güzel yapan, sonra onu terbiye eden ve terbiyesini güzel yapan, sonra da onu âzat edip onunla evlenen adam; ona da iki ecir vardır.” Sonra Şa'bî Horasanlıya: “Bu hadisi karşılıksız al! Bundan daha azı için kişi Medine'ye yolculuk ederdi” dedi.

Bize Ebû Bekir b. Ebû Şeybe de rivayet etti; (dedi ki:) Bize Abde b. Süleyman rivayet etti. (Tahvîl:) Bize İbn Ebû Ömer de rivayet etti; (dedi ki:) Bize Süfyân rivayet etti. (Tahvîl:) Bize Ubeydullah b. Muâz da rivayet etti; (dedi ki:) Bize babam rivayet etti; (dedi ki:) Bize Şu'be rivayet etti. Hepsi Sâlih b. Sâlih'ten bu isnadla öncekinin benzerini rivayet ettiler.

Sahîh-i Müslim 154a, Kitap 1, Hadis 293

Arapça metin
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ صَالِحِ بْنِ صَالِحٍ الْهَمْدَانِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ رَأَيْتُ رَجُلاً مِنْ أَهْلِ خُرَاسَانَ سَأَلَ الشَّعْبِيَّ فَقَالَ يَا أَبَا عَمْرٍو إِنَّ مَنْ قِبَلَنَا مِنْ أَهْلِ خُرَاسَانَ يَقُولُونَ فِي الرَّجُلِ إِذَا أَعْتَقَ أَمَتَهُ ثُمَّ تَزَوَّجَهَا فَهُوَ كَالرَّاكِبِ بَدَنَتَهُ . فَقَالَ الشَّعْبِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ بْنُ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ثَلاَثَةٌ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمَنَ بِنَبِيِّهِ وَأَدْرَكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَآمَنَ بِهِ وَاتَّبَعَهُ وَصَدَّقَهُ فَلَهُ أَجْرَانِ وَعَبْدٌ مَمْلُوكٌ أَدَّى حَقَّ اللَّهِ تَعَالَى وَحَقَّ سَيِّدِهِ فَلَهُ أَجْرَانِ وَرَجُلٌ كَانَتْ لَهُ أَمَةٌ فَغَذَاهَا فَأَحْسَنَ غِذَاءَهَا ثُمَّ أَدَّبَهَا فَأَحْسَنَ أَدَبَهَا ثُمَّ أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا فَلَهُ أَجْرَانِ " . ثُمَّ قَالَ الشَّعْبِيُّ لِلْخُرَاسَانِيِّ خُذْ هَذَا الْحَدِيثَ بِغَيْرِ شَىْءٍ . فَقَدْ كَانَ الرَّجُلُ يَرْحَلُ فِيمَا دُونَ هَذَا إِلَى الْمَدِينَةِ .
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، كُلُّهُمْ عَنْ صَالِحِ بْنِ صَالِحٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ .

Hata bildir

Sahîh-i Müslim 154 a metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü