Ebû Zer (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bir gün: “Bu güneşin nereye gittiğini biliyor musunuz?” buyurdu. “Allah ve Resûlü daha iyi bilir” dediler. Şöyle buyurdu: “Bu (güneş) akıp gider, sonunda Arş'ın altındaki karargâhına varır ve secdeye kapanır. Kendisine 'Yüksel, geldiğin yere dön' denilinceye kadar bu hâlde kalır. Döner ve doğduğu yerden doğarak sabaha erer. Sonra akıp gider, Arş'ın altındaki karargâhına varır ve secdeye kapanır. Kendisine 'Yüksel, geldiğin yere dön' denilinceye kadar bu hâlde kalır. Döner ve doğduğu yerden doğarak sabaha erer. Sonra insanların ondan hiçbir şeyi yadırgamadığı bir şekilde akıp gider ve Arş'ın altındaki o karargâhına varır. Ona: 'Yüksel, battığın yerden doğarak sabaha er!' denir. O da battığı yerden doğarak sabaha erer.” Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bunun ne zaman olacağını biliyor musunuz? İşte o, daha önce iman etmemiş ya da imanında bir hayır kazanmamış olan kimseye imanının fayda vermeyeceği zamandır.”
Sahîh-i Müslim 159a, Kitap 1, Hadis 304