Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Hüzeyl'den iki kadın kavga etti. Biri diğerine bir taş attı ve onu da karnındakini de öldürdü. Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) davalaştılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ceninin diyetinin bir gurre, (yani) bir köle ya da cariye olduğuna hükmetti; kadının diyetinin de (katil kadının) âkılesine ait olduğuna hükmetti ve onun (maktulenin) mirasçısı olarak çocuğunu ve onlarla birlikte olanları kıldı. Hamel b. en-Nâbiğa el-Hüzelî: “Ey Allah'ın Resûlü! Ne içen, ne yiyen, ne konuşan, ne de (doğarken) ses çıkaran birinin bedelini nasıl öderim? Onun gibisinin kanı heder olur” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), yaptığı secili konuşma sebebiyle: “Bu ancak kâhinlerin kardeşlerindendir” buyurdu.
Sahîh-i Müslim 1681c, Kitap 28, Hadis 50