Secdedeki Resûlullah'a eziyet eden Kureyş ileri gelenleri bedduaya uğradı ve Bedir'de öldüler.

İbn Mes'ûd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Kâbe'nin yanında namaz kılarken Ebû Cehil ve arkadaşları oturuyorlardı. Bir gün önce bir deve kesilmişti. Ebû Cehil: “Hanginiz kalkıp falan oğullarının devesinin işkembesini alıp Muhammed secdeye varınca onun omuzlarının arasına koyar?” dedi. Kavmin en bedbahtı kalkıp onu aldı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) secdeye varınca onu omuzlarının arasına koydu. Gülmeye başladılar; birbirlerinin üzerine eğiliyorlardı. Ben ayakta bakıyordum. Bir gücüm olsaydı onu Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) sırtından atardım. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) secdede başını kaldırmıyordu. Nihayet biri gidip Fâtıma'ya haber verdi. O küçük bir kızken gelip onu üzerinden attı, sonra onlara dönüp sövdü. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) namazını bitirince sesini yükseltti, sonra onlara beddua etti. Dua ettiğinde üç defa dua eder, istediğinde üç defa isterdi. Sonra üç defa: “Allah'ım! Kureyş'i sana havale ediyorum” buyurdu. Onun sesini işitince gülmeleri kesildi ve bedduasından korktular. Sonra: “Allah'ım! Ebû Cehil b. Hişâm'ı, Utbe b. Rebîa'yı, Şeybe b. Rebîa'yı, Velîd b. Ukbe'yi, Ümeyye b. Halef'i ve Ukbe b. Ebû Muayt'ı sana havale ediyorum” buyurdu. Yedinciyi de andı, fakat ben ezberleyemedim. Muhammed'i (sallallahu aleyhi ve sellem) hak ile gönderene yemin ederim ki adını saydığı kimseleri Bedir günü yere serilmiş, sonra kuyuya, Bedir kuyusuna sürüklenmiş gördüm. Ebû İshâk dedi ki: Bu hadiste Velîd b. Ukbe (adı) yanlıştır.