Abdullah b. Mes'ûd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) secdedeyken ve etrafında Kureyş'ten bazı kimseler varken Ukbe b. Ebû Muayt bir devenin işkembesini getirip Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) sırtına attı. (Peygamber) başını kaldırmadı. Fâtıma gelip onu sırtından aldı ve bunu yapana beddua etti. (Peygamber): “Allah'ım! Kureyş'in ileri gelenlerini sana havale ediyorum: Ebû Cehil b. Hişâm'ı, Utbe b. Rebîa'yı, Ukbe b. Ebû Muayt'ı, Şeybe b. Rebîa'yı, Ümeyye b. Halef'i ya da Übey b. Halef'i” buyurdu —şüphe eden Şu'be'dir—. (Abdullah) dedi ki: Onların Bedir günü öldürülüp bir kuyuya atıldıklarını gördüm; ancak Ümeyye'nin —ya da Übey'in— eklemleri parçalanmıştı, kuyuya atılmadı.
Sahîh-i Müslim 1794b, Kitap 32, Hadis 132