Asabiyet için öfkelenip savaşırken belirsiz bir sancak altında öldürülen benim ümmetimden değildir.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kim itaatten çıkar ve cemaatten ayrılır, sonra ölürse cahiliye ölümüyle ölür. Kim (hakkın ne olduğu) belirsiz bir sancak altında asabiyet için öfkelenerek ve asabiyet için savaşarak öldürülürse, o benim ümmetimden değildir. Ümmetimden kim ümmetime karşı çıkar, iyisini de kötüsünü de vurur, mümininden çekinmez ve ahd sahibine (ahdini) yerine getirmezse, o benden değildir.”